Logo 3B-krant.nl


Foto: Gerrit van Loon

Pietje Precies

  Column

Door Gerrit van Loon

Ik ga u iets bekennen. Naast voetbal is er nog een sport die mij erg kan bekoren. Een sport die ik niet zelf beoefen, maar die zo heerlijk wegkijkt op televisie en waarmee ik mij in de Kerstvakantie weer kostelijk heb vermaakt. Die vakantie beviel trouwens heel goed. Als Sparta-fan –ik ben zeker niet de enige fan in Lansingerland met een voorliefde voor de Kasteelclub uit Rotterdam- was het een mooie week. Dick Advocaat werd gepresenteerd als trainer. Positief nieuws voor mijn cluppie dat wel een oppepper kan gebruiken.

Maar ik had het natuurlijk over darten. De sport met de pijltjes in het bord. Van de rare uitdossingen in de zaal van Alexandra Palace in Londen en bij de profdarters zelf, ben ik niet onder de indruk. Het gaat mij om het snelle gooien en rekenen. Elke leg of set staat weer op zich. Wedstrijden kunnen binnen 5 minuten kantelen, zoals ik zag bij de oppermachtige Nederlander Michael van Gerwen. Uiteraard hoopte ik dat er een Nederlander wint.

De wedstrijd tussen Raymond van Barneveld en Vincent van der Voort dreigde ik te missen. Die avond bezocht ik lijsttrekker Michiel Muis van D66. Door regen en wind kwam ik aan bij zijn woning in Berkel. Bij Muis geen borrelnootjes en bier maar koffie en de buis op zwart. Plannen voor Lansingerland werden doorgenomen. Ik spoedde na het interview naar huis en was nog op tijd om de twee Nederlanders tegen elkaar te zien gooien. Een strijd waar een millimeter naar links of rechts winst of verlies betekent.

Eén trilling van je hand kan het verschil maken. Alles draait om precisie. Iets wat mij enorm fascineert, ik in mijn werk nastreef, maar in het privéleven niet lukt. Een Pietje Precies ben ik niet. Thuis slingert er van alles rond. Kijk niet gek op als je in Huize Van Loon een krant van een week geleden ziet liggen. Of een tijdschrift van een jaar terug. Als mijn vriendin vraagt waar iets ligt, is het van: 'daar ergens'.

In mijn werk wil ik wel het naadje van de kous weten. Tot de komma (en erachter) nauwkeurig. Alles over Lansingerland en haar inwoners wil ik te weten komen. Dagelijks struin ik internet af. Op straat let ik goed op. Overal kan een verhaal inzitten. Zo las ik dat een bewoner van Lansingerland een rookvrije gemeente wil maken. Naar het voorbeeld van de stad Groningen waar organisaties als het Medisch Centrum, voetbalclubs, speeltuinen en de universiteit roken gaan verbieden. Zo verdwijnt de sigaret daar uit de openbare ruimte.

Ik rook niet, nooit gedaan ook, afgezien van een aantal uit balorigheid opgestoken peuken op feestjes. Mijn goede voornemen is dus niet stoppen met roken of om van Lansingerland een rookvrij geheel te maken. Integendeel.

Ik wens juist iedereen wat meer keuzevrijheid toe. Een land, wereld zonder al te veel verplichtingen en regeltjes. Overheden die keuzes aan mensen overlaat. Zoals Michiel Muis dat ook min of meer wil (zie hierboven zijn verhaal). Als Lansingerland daar nu eens voor zorgt, scoort ze punten. Misschien wel 180.

Gerrit van Loon is journalist voor De Persgroep en schrijft veel en graag (en precies) over Lansingerland en haar inwoners.

Meer berichten

Shopbox